Update

Het is begonnen

Gisteren was het zover. Om 17:00 kon ik mijn nieuwe Zero SR ophalen bij Motoport Amsterdam. Toch wel ietwat treurige bijkomstigheid was dat ik mijn trouwe BMW F700GS na 3 jaren van perfecte dienst moest achterlaten. Net over de 30.000 km, dus in de kracht van zijn leven, maar ja: de vooruitgang wacht niet.

De aflevering

We beginnen met het koppelen van mijn telefoon aan de motor. Iets met de standaard uitklappen, dodemansknop om, modus-knop ingedrukt houden en dan koppelen via bluetooth. Niet iets wat je per ongeluk even doet in ieder geval. De koppeling verloopt vlekkeloos, en prompt verschijnt er een foto van de SR in de app, met onder andere de huidige status van de accu. 100% natuurlijk.
In de "tank" zit een mooi passend tasje met een rits. In het tasje vinden we een laadkabel (een doodnormale kabel die je bijvoorbeeld ook bij computers aantreft) en een USB stickje met daarop de gebruikershandleiding. Die vind je ook op de website uiteraard, zelfs in het Nederlands. Onderhoud: na de eerste 1000 km even langskomen om alles nog even te controleren, en dan iedere 15.000. Klinkt goed. Meer is er eigenlijk niet te vertellen, dus off we go!


De eerste kilometers

Met enige weemoed werp ik nog een blik naar de BMW, en dan is het toch echt tijd om te vertrekken. Het voelt een beetje als de eerste keer alleen zwemmen in het diepe; het lijkt alsof er een zekerheid is weggenomen. Zo gewend aan benzine, het geronk, het geschud. En nu ineens niets meer. Het voelt raar.
Ik begin weer even de eco-modus, zodat de motor wat tammer is. Het regent en ik heb natuurlijk nieuwe banden: slechte combinatie met een motor die een stuk sneller is dan ik gewend ben.
Het zwaartepunt van deze motor is duidelijk anders die die van de BMW. Op de BMW zat ik hoog en ook niet droog, op de SR zit ik laag. Dat wordt even wennen met het verfijnde bochtenwerk bij lage snelheden.
Zo nu en dan wil ik de koppeling grijpen, met name op momenten waar ik normaal gesproken zou terugschakelen.
Later op de avond, op weg naar huis, sta ik bij de Rai naast een Mitsubsidie Foutlander. Allebei stil. Heerlijk. Bij het volgende stoplicht vind ik het tijd voor de sport-modus, en w??r verrast de motor me met zijn ongelooflijke acceleratie. Rustig. Rustig met dat "gas". Het giet inmiddels van de regen, dus de SR krijgt gelijk zijn waterdichtheid-test. Ik weet dat ze dat in California ook testen, maar daar kennen ze vast de Nederlandse regen niet. Hij doorstaat de test met glans, uiteraard.
Bij Badhoevedorp probeert een Tesla me er op een kort stukje uit te sprinten. Ik had net de motor weer op Eco gezet, dus mijn overwinning is wat moeizaam, maar het lukte. Uit pure schaamte gaat de Tesla dan maar 2 meter over de stopstreep staan bij het volgende stoplicht. Staat hij toch voor.
Het laatste stuk rijd ik door de polder, waar ik vrijwel alleen ben, dus nu kan ik echt rustig genieten. Thuis aangekomen rijd ik geruisloos naar de schuur. Alleen het rollen van de banden over de stoeptegels hoor ik. Als ik vervolgens achteruit de tuin in wil, mis ik de handvatten die achterop de BMW zaten. Die waren handig bij het achteruit lopen. Dan de schuur in, en dan zie ik hoe laag deze motor is. Om de BMW de schuur in te krijgen, had ik op handvat-hoogte een stukje uit het kozijn gehakt. Op die hoogte zit nu mijn spiegel.

Opladen

Dan haal ik de stekker uit zijn tasje, dopje van de motor, prik prik, en de motor begint met laden. Op de app van de telefoon zie ik de laadstatus: hij laadt.
Eenmaal in huis hoop tevergeefs dat het bluetooth signaal sterk genoeg is om door twee deuren de afstand van schuur tot huis te overbruggen. Helaas. Dat maakt de app ineens redelijk zinloos in mijn geval, want als ik bij de motor moet staan om de laadstatus te kunnen controleren, kan ik net zo goed op de motor zelf kijken. Ik vraag me af waarom men niet een wifi mogelijkheid op de motor heeft ingebouwd. Een wifi signaal is vele malen sterker, en je zou dan zelfs overal ter wereld via internet je motor kunnen controleren.

App gedoe

De volgende ochtend loop ik met de telefoon in mijn hand naar de motor, om te kijken wanneer de app het signaal oppikt. Enige stappen van de schuur blijkt dat het geval, maar met gematigd succes: de app geeft aan dat ik een Unknown Bike Model heb, die voor 87% is geladen.

Eenmaal in de schuur zie ik op de motor dat hij voor 100% is geladen, en ik herken het model feilloos. Als ik de de app herstart crasht hij, en als ik hem dan nog eens start, blijft hij de motor niet herkennen. Goed, de app is dus niet geweldig. Er zit overigens ook nog een modus op waarmee je allerlei gegevens op je telefoon kan zien voor tijdens het rijden (zoals snelheid, tijd, etc), maar daarvoor moet je natuurlijk wel een telefoon op je stuur klikken, en ik ben niet het type dat dat iedere dag gaat doen. Daarnaast toont het reguliere dashboard alle relevante informatie al.
Ik haal de kabel los en stop hem in zijn tasje. Ik durf nog niet zonder kabel te vertrekken, maar ik kan me voorstellen dat ik deze na vandaag gewoon thuis laat hangen. Temeer ook omdat het zo'n standaard kabel is. En dan weer lekker op weg. Heerlijk. Met flink wat spelen met het gas en goed doorrijden in sport modus, heb ik 25% van de stroom verbruikt bij aankomst; dat gaat dus prima. Eenmaal op het werk aangekomen, heeft de app de motor weer herkend en is de orde dus weer hersteld.

Nu is het echt begonnen.


Nog geen reacties

Share This Post

Jouw reactie of commentaar

Jouw reactie
Jouw naam
Anti spam controle: tien plus acht =

11000

Kilometerstand

0

Stilstand door problemen

442

Onderhoudskosten

532

Leeftijd in dagen

© 2018 Mijn elektrische motorfiets.nl | Design door W3layouts | Code door Gilles Baatsen